سالها بی هدف نوشته ام برای فراموش نکردن می نوشتم برای تصمیم درست می نوشتم ولی آخرش عوام ترین تصمیم ها را گرفتم حاضر نشدم برای خودم گام بر دارم این روزها که خسته و غمگین و تنها قدم بر می دارم تاوان سختی را برای منطقم می پردازم ای کاش انسان دیگری بودم ولی نیستم ولی...

تمام نوشته هایم به کنار، ولی دیگر هیچ شکی ندارم که عاشقانه ترین دقایقم هنوز میان خط هایم جریان دارند هنوز جسمی را نخواسته ام هنوز ...

اعتراف می کنم که پاهایم سست شدند میان حرف هایش گم شدم برایم تازه بود هرگز کسی ...هرگز کسی ... بگذار کمتر خودم را تحقیر کنم

می دانم که باید کنارش می گذاشتم و کنارش گذاشتم چون تمام افتخارم این روزها این است که با وجود همه صخره ها و همه واقعیت ها افکاری بلندپرواز دارم 

هنوز هم امیدوارم از گذرها گذر کنم با وجود چند قدمی که به عقب برداشته ام هنوز هم عاشقانه با افکارم چای می نوشم من نگرانم نگران حرف نزدن هایم در مورد یک کتاب تازه.نگران خط های گم شده ام در بلاگفا. 

تو لیاقت مرا نداشتی تو مرا به اندازه خودت کوچک می کردی و سوالی پرسیدی که دلم را شکست

-تو می خواهی چیزی را تغییر دهی؟

بله من می خواستم جهان را تغییر دهم امروز شاید نخواهم جهان را تغییر دهم ولی می خواهم جهانم را تغییر دهم اگر بخواهم با قدم هایم زمین را به لرزه در می آورم برای همین است که زمین زیر پایت می لرزد از جهانم بیرون برو تا این لرزیدن ها تمام شود هیچوقت نگذاشتم وارد شوی به اجبار حضورت را برای اندک زمانی تحمل کردم

شاید هیچوقت به هیچکدام از خواسته هایم نرسم اما این شاید ها نماد واقع گرایی من است اندیشه هایم مرا می ستایند چون فرق دارم

من متفاوتم و کسی مرا نمی فهمد آخر شماها...

شماها...

من هرگز یک قدم دیگر عقب نخواهم رفت

این شخصیت و گفتار هویت من است من حتا خشم ناشی از اندوه سرکوب شده ام را هم می پرستم

من دوباره خودم را در آغوش گرفتم بار دیگر مبارزه هایم را ستودم

ما خسته می شویم فرسوده و رنجور گره می خوریم 

عاقبت ما این است

با یک اندوه سرکوب شده با تمام عشق و احساسم به سوی این فرسودگی می روم من تبلور تمام بازنگری یک جهانم من شیشه ای با ترکیب متفاوتم قرار نیست دوست داشته شوم جهان از دریچه من بار دیگر خودش را می بیند

لمسم کن

تمام حس من همین لحظه است.